عزيز، صدّيق قارداشلرم

أوّلا: حجّى منع ايدن، زمزمى دوكديرن، حقّمزده أشدِّ ظلمه مساعده‌كار طاورانان و ذو الفقار و سراج النورڭ مصادره‌سنه أهمّيت ويرمه‌ين و بزى غرضكارانه، قانونسز تعذيب ايدن مأمورلرى ترفيع ايتديروب خانه‌مزدن چيقان مظلومانه لسانِ حال ايله يوكسك آغلامامزى و سسمزى ايشيتمه‌ين بر مستبد قبينه‌نڭ زماننده أڭ راحت ير حپسدر. يالڭز ممكن اولسه باشقه حپسه نقل ‌اولسه‌ق، تام سلامت اولور

ثانيًا: اونلر ناصل زورله أڭ محرم رساله‌لرى أڭ نامحرمه اوقوتديلر.. اويله ده، زورله إصرار ايدوب بزى جمعيت ياپمغه مجبور ايدييورلر. حالبوكه جمعيت و قوميته‌جيلگه هيچ احتياجمزى حسّ ايتمييوردق. چونكه إتّحادِ أهلِ ايمان جماعتنده‌كى اخوّتِ إسلاميه؛ نورجيلرده پك خالصانه، فداكارانه إنكشاف ايتديگى گبى و أسكى أجدادلريمزڭ كمالِ عشقله روحلرينى فدا ايتدكلرى بر حقيقته نور شاكردلرى او ميليونلر قهرمان أجدادلرندن إرثيت آلدقلرى قوّتلى بر فدائيلك ايله او حقيقته باغلانمه‌لرى، شيمدى‌يه قدر رسمى ويا سياسى، گيزلى و آشكار جمعيتلر و قوميته‌جيلگه إحتياج بيراقمييوردى. ديمك شيمدى بر إحتياج وار كه، قدرِ إلٰهى اونلرى بزه مسلّط ايدييور. اونلر موهوم بر جمعيت إسناديله ظلم ايدرلر. قدر ايسه، ”نه‌دن تام إخلاصله، تام بر تساندله، تام بر حزب اﷲ اولماديڭز؟“ دييه بزى اونلرڭ أللريله طوقاتلادى، عدالت ايتدى