بارلا لاحقه‌سى | يگرمى يدنجى مكتوب و ذيللرى | 255
(26-437)

دردنجى نكته: شيعه‌لرى إلزام ايده‌جك قدر قوّتلى بر درسدر. بو شموللى درسدن غايه نه اولديغى، صوڭنده مكمّلاً إجمال ايديلمشدر. {وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اﷲِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُوا} أمرِ جليلنه توفيقًا، بتون مؤمنلر توحيده چاغيريلمشدر.


كرامتِ غوثيه‌نڭ إشاراتنى تأييد ايدن رمزلرى دفعاتله اوقودم. بو مژده‌لر حمد و شكريمى آرتيرمشدر. زنبيللى على أفندينڭ حاله چوق اويغون اولان فقره‌سى خوشمه گيتدى. لطيف تفألڭز {خِتَامُهُ مِسْكٌ} قبيلندن اولمشدر.


أوت قرآنى باغچه‌ده هر زمان باشقه رنكده، باشقه لطافتده، باشقه تأثيرده حقيقى جنّت چيچكلرى آچيلييور. بو مزهره‌نڭ بلبلنه و اونڭ گوڭللرى تسخير ايدن نغمه‌سنى ديڭله‌ين، مشق ايدن يولداشلرينه، داريْنده سلامت و سعادت و موفّقيتلر تمنّى و نياز أيلرم.


شاعرڭ زمانه موافق بر بيتى:

بر موسم بهارينه گلدك كه عالمڭ

بلبل خاموش، حوض تهى، گلستان ده خراب.

بن ده ديرم:

اويله بر بدعه‌لر دورنده‌يز كه إسلامڭ

بر بلبلى، بر گلستانى قالمش قرآنڭ.

كرامتِ غوثيه‌يى هنوز كيمسه‌يه اوقويه‌مدم. ايچنده بو بيچاره‌‌دن بحث ايديلشى، اوقومق خصوصنى دوشونديرييور. مبارك رمضان (حاشيه) بر آن أوّل بو عصيانكارلرڭ، قدرناشناسلرڭ ألندن ياقه‌يى قورتارمغه چاليشير وضعيتده، سرعتله ألمزدن گيتمكده‌در. إمام عُمَر أفندى گچن سنه، ”رمضانڭ حكمتلرى“ أثرينڭ، رمضان آيى گچدكدن صوڭره گليشندن، بنم گبى متأثّر اولمشدى. بو رمضانڭ برنجى جمعه خطبه‌سنده، بن ده حاضر اولديغم حالده، يوزلرجه جماعته، بو نورلى حكمتلردن بر قاچنى همان عينًا اوقودى. بو آنده بو فقيرده حصوله گلن شكر حسلرينى تعريف ايده‌ميه‌جگم. {اَلْحَمْدُ ِﷲِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى}


خلوصى
سس يوق