”ربّ العالمين“ تعبيرندن صوڭره ”ربّ السمواتِ و الأرض“ ذكرى، إجمالدن تفصيله گچمكدر. ناصلكه ”مملكتِ إسلاميه حاكمى“ تعبيرندن صوڭره؛ ”آناطولى، آسيا و آفريقا حاكمى“ تعبيرى حشمتِ سلطنتى مفصّلاً گوسترر. اويله ده ربوبيتِ مطلقه‌دن صوڭره، حشمتِ ربوبيتى مفصّلاً گوسترر. هر نه ايسه، شيمديلك سؤالنه تام جواب ويره‌مييورم. اوڭا بدل قرآن إعجازينه عائد ايكى كوچك نكته‌يى سويله‌يه‌جگم.

سن شو ايكى نكته‌يى اون طوقوزنجى مكتوبڭ بشنجى جزئنڭ اون سكزنجى إشارتنڭ برنجى نكته‌سنڭ آخرينه حاشيه اولارق علاوه ايديڭز.

ايشته برنجى نكته: (مكتوباتڭ ٢٣٣ نجى صحيفه‌سنده‌كى (حاشيه ٢) در، شو قسم اوڭا أكدر.)

شو اوچ حقيقته مقابل گله‌جك هانگى حقيقت وار؟ كيمڭ حدّينه دوشمش كه، بونلرى تقليد ايتسين. أوت ناصلكه بو طرزِ إفاده صنعى اولاماز، اويله ده تقليد ايديلمز. أوت كيمڭ حدّينه دوشمش كه، حدسز درجه حدّندن تجاوز ايدوب، خالقِ كائناتى بو صورتده قونوشديرسون.

ايكنجى نكته: قرآنِ حكيمڭ عموم صحيفه‌لرى آخرنده آيتلر تمام اولويور، گوزل بر قافيه ايله نهايتلرى ختام بولماسى، هم لفظ اﷲ ياپراغڭ ايكى صحيفه‌سنده ويا قارشى قارشى‌يه ايكى صحيفه‌سنده ويا ياقين صحيفه‌لرده أكثريا يا موافقتِ عدديه ويا مناسبتِ عدديه بولونماسى، بر أمارۀِ إعجازدر. و بونڭ سرّى شودر كه: آياتڭ أڭ بيوگى اولان ”مداينه“ آيتى، صحيفه‌لرى ايچون و سورۀِ إخلاص و كوثر سطرلرى ايچون، بر واحدِ قياسى إتّخاذ ايديلديگندن، قرآنِ حكيمڭ بو گوزل مزيتى و إعجاز علامتى گورولمكده‌در. ديمك بو هنر قرآنڭدر. يوقسه حافظ عثمان گبى ذاتلرڭ دگل. چونكه بو وضعيت، آيتندن و سوره‌سندن نشئت ايتمشدر