بن ده دييورم كه: أى إخوان! رسالۀِ نورڭ بتون جزءلرنده اويله بر قوّت وار كه، يالڭز برينى ديڭله‌مگه، اوقومغه ويا يازمغه موفّق اولان كيمسه، اﷲ توفيق ويررسه، ايماننى قورتاره‌جق حقيقتلرى اونده بولور. چونكه هر جزئڭ ديگرلرى ايله معنًا إرتباطلرى واردر. اوقويانه و ديڭله‌ينلره سرًّا دييورلر كه: بو اوقوديغڭ كتابده بزده‌كى حقيقتلرڭ ده اوجلرى، قوقولرى، إشارتلرى وار. دقّت ايدرسه‌ڭ گورورسڭ، چاليشيرسه‌ڭ آڭلارسڭ، جزءِ إختياريڭى بو أمره سَوق ايدرسه‌ڭ اﷲ ده موفّقيت ويرر. بولور و بيله‌بيليرسڭ.

إخلاصه دائر يگرمنجى، يگرمى برنجى لمعه‌لر: يگرمنجى لمعه مختلف مسلك و مشربده مؤمنلر آراسنده‌كى رقابتكارانه إختلافلرڭ أسبابنى اويله بر تشريحدر كه، توصيف ايده‌بيلمك ايچون بو مبارك أثرى عينًا نقل أيله‌مكدن باشقه چاره يوقدر. اﷲ جمله‌مزى مخلص قوللرندن أيله‌سين. آمين!

أڭ آز اون بش گونده بر دفعه اوقونماسى أمر بويوريلان يگرمى برنجى لمعه، أوراد ايدينيله‌جك قدر أهمّيتليدر. معلومدر كه، قلعه ايچندن فتح اولونور. بوگونكى موفّقيته سبب اولان إخلاص قالقارسه، معاذ اﷲ او زمان چوق وخيم نتيجه‌لر تولّد ايدر. أڭ بيوك دشمنمز نفسمزدر. اونى صوصديرمق ايچون ظنّ ايدرسه‌م شو إخطار كافيدر: ”أى نفسِ نادان! بنى قانديره‌مازسڭ. مادام كه، بر پيغمبرِ عظيم القدر و بر نبى اﷲ اولان حضرتِ يوسف عليه السلام {وَمَا اُبَرِّئُ نَفْسِى اِنَّ النَّفْسَ َلاَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ اِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّى} ديمشدر. آلداته‌مازسڭ. سندن و سنڭ صميمى يولداشلرڭ جنّّى و إنسى شيطان، أهلِ بدعه و علماء السوء شرلرندن اللّٰهه صيغينيرم.“

أسكى سعيد لسانيله قلمه آلينمش اولان يگرمى ايكنجى لمعه: ظلمه گروهنڭ هجوملرينه پك مكمّل مدافعه و أليق و أعلا بر جوابدر. {فَاﷲُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ}

اوتوز برنجى مكتوبڭ يگرمى بشنجى لمعه‌سى: مادّى و معنوى بتون خسته‌لقلره مكمّل دوادر. آلتنجى دوانڭ ايكى دفعه يازيلماسنه مراق ايتدم، خاطريمه گلدى. بردن يگرمى بشه قدر دوالرى طوپلادم، (٣٢٥) اولدى. تكرار ايدن (٦) نومرولى دوايى ده ضمّ ايدنجه (٣٣١) چيقدى. سويلنيشده و يازيليشده أكثريتله حذف ايديلن بو رقملرده‌كى قالديرريلمش بيڭ صاييسنى نظرِ دقّته آليرسه‌ق (١٣٢٥) و (١٣٣١) ده إسلام عالمنڭ باشنه گلمش اولان مصيبتلره، بو لمعه‌ده مخفى إشارت بولونديغنه حكم أيله‌دم. بصيرتلى و نورلى آرقداشلرڭ، داها مخفى حقائق چيقاردقلرينى اُميد ايدييورم. أسكى طلبه‌ڭزدن حافظ حسين أفندى‌يه بو لمعه‌يى باباسنڭ وفاتندن بر قاچ گون صوڭره، عرفه گونى حافظ عُمَر أفندى ايله أوينه گيتمك صورتيله اوقومق نصيب اولدى. مادّى و معنوى خسته‌لقلرينه علاج ويرن حكيمِ حاذق عزيز استاده چوق دعا ايتدى. بو مبارك أثرڭ، بو ذات اوزرنده‌كى تأثيرينى شويله تلخيص ايده‌بيليرز. أحبّاء و آرقداشلرندن خسته‌لغنى صورانلره، ”چوق مكمّل بر علاج بولدم. دوقتورلره علاج پاره‌سى ويرمكدن الحمد ِﷲ قورتولدم. گوندن گونه ايى اولويورم.“ دييورمش.