Көрсөткөн кебетекешпир тили менен да абдан ачык түрдө энелеринин жана негиздеринин амалын зик-ир эткендей; тал, бутак, жалбырак, гүл жана мөмөлөрү менен амал дептери менен ачышат. Мына көзү-бүздүн алдында бул Хакимаане, Хафизаане, Мүдеббираане, Мүреббийане, Латифаане ушул ишти кылган Бирөө бар, мындай дейт: 

اِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ

Башка жактарын буга салыштырып көр. Күчүң бар болсо түшүн.

Сага жардам үчүн муну да айтабыз:

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ

Мына ушул "теквир" сөзү менен, башкача айтканда, ороо, топтоо манисинде жаркы рак бир тамсилге ишаарат кылгандай назиресин (мисалын) да ымдап ипшарат кылат.