بارلا لاحقه‌سى | يگرمى يدنجى مكتوب و ذيللرى | 420
(26-437)

هم بزلره قرآن و حضرتِ پيغمبر (ع‌ص‌م) أمر ايدييور: {تَعَاوَنُوا} (غربايه معاونت


عفو ديلرم، قيمتلى و سَوْگيلى استادم. بيليرم كه، هديه‌لرى قبول ايتمييورسڭ. فقط زكات و صدقه گبى معاونتى، آرقداشلريمزڭ إصرارى اوزرينه يازمغه مجبور اولدم. هم ده مادّى إحتياجلريڭزه، إقامتگاه كراسى، اودون و كومور گبى مبرم إحتياجلر ايچون لازم اولديغنى دوشونمشدم


أساسًا، قاعدۀِ استادانه‌لرى بوزولمامق ايچون، آرقداشلريمه دائما توصيه و تلقيناتم، هيچ بر مادّى منفعت دوشونولمه‌مه‌سيدر. چونكه، دين دنيايه آلَت اولماز. و دين، واسطۀِ جرّ و مادّى منفعتى قطعيًا قبول ايده‌مز. حتّى رسالۀِ النورڭ نشرياتنده، كيمسه‌نڭ منّتنى آلمامق ايچون قيمتلى استاديمى تقليد ايدرم


قيمتلى و مشفق استادم! شو قدر وار كه: خدمتكاريڭز، استاد نامنه دگل، قيمتلى و غريب بر مسافريمز نامنه و رضاءً ِﷲ مادّى يارديم ايتمك ايسته‌يورز. هم معنوى ضرر گورمه‌مڭز ايچون، قوّت و قدرت و عظمت صاحبى جنابِ اللّٰهه نياز و تضرّع ايده‌رك درگاهِ إلٰهيه‌سنده حسنِ قبوله مظهر أيلمسنى دعا ايدييورز


قيمتلى استادم! بايرامده زيارت و عرضِ تعظيم مقامنه قائم اولمق اوزره، بتون آرقداشلريمزله برابر هم رمضانِ شريفى، هم ليلۀِ قدرى، هم مبارك عيدِ سعيدِ فطرى، رسالة النورڭ عموم طلبه و شاكردلرى و قرآنڭ قيمتلى خدمتجيلرى مقامنده و حكمنده قيمتلى استاديمزى تبريك ايده‌رك، جنابِ حقدن داها چوق قارداش و آرقداشلريمز ايله برلكده و سز استاديمز باشمزده اولارق رمضانِ شريفڭ أمثالِ كثيره‌سيله مشرّف اولمقلغمزى نياز و تضرّع أيلرز و مبارك ايكى أللريڭزدن اوپه‌رك دعاءِ خيريه‌ڭزى و قدسى إرشادلريڭزى إسترحام أيلرز قيمتلى استاديمز


دائمى قدسى دعالريڭزه محتاج

گناهكار، خدمتكار و طلبه‌ڭز

أحمد نظيف
سس يوق