Иманның мыңцаған әсемдіктерінен тек бесеуін "бес нүкте" арқылы баяндаймыз.

Бірінші нүкте:

Адам, иманның нұрымен ала-и иллийне шығады. Сөйтіп, жәннәтқа лайық қасиетке ие

болады. Ал, күпірліктің көрсоқырлығы болса оны іштей аздырып түкке жарамайтын пайдасыз етіп жәhәннәмға лайық күйге душар етеді. Өйткені, иман адамды Сани-ы Зүлжәләлімен байланыстырып тұрады. Иман бейне бір көпір. Олай болса адам Аллаhтың шеберлігін және әсем есімдерінің нақыштарын иманы арқылы бойына сіңіріп қадір-қасиеті артады. Күпірлік болса бұл байланысты түбірімен қопарып үзіп тастайды. Сабақтастықтың үзілуі нәтижесінде Раббани шеберліктер көрінбей көмескіленіп қалады. Қадір-қасиеті содан тек материалдық тұрғыдан бағаланатын болады. Материя болса тұрақсыз, фәни hәм жануарлардың өміріне тән болғандықтан қүны жоқ.