“Әй‚адам! Оның есiмдерi мен сипаттарына тиесiлi сүю қабiлетiңдi басқа пәни жаратындыларға арнама! Пайдасыз болмыс атаулыға берiп қойма! Өйткенi жаратындылар мен туындылар пәни. Бiрақ сол жаратындылар мен туындыларда ою-өрнектерi‚ сәулелерi көрiнiп тұрған әсем есiмдер мәңгi‚ шексiз.Әрi сол есiмдер мен сипаттардың әрқайсысында мыңдаған әсемдiлiк пен жақсылықтардың дәрежелерi, сүйiспеншiлiк пен кәмiлдiктiң мәртебелерi бар. Сен тек қана Рахман19 есiмiне қара: жәннат - оның бiр көрiнiсi‚ мәңгi бақыт - оның бiр сәулесi‚ дүниедегi барша азықтар мен ырыс-нығметтер-оның бiр тамшысы.

Мiне‚ осы теңеу‚ дiннен шыққандар мен иман жолындағы жандардың тұрмысы мен атқарар мiндеттерi жағынан мәнiсiн көрсететiн аят

Сондай-ақ‚ олардың нәтижесi мен ақыры немен бiтетiнiн көрсететiн

аятына көңiл бөл. Айтылған теңеудi қаншалықты ұлы‚ керемет түрде баяндайды десеңiзшi!