Егер Жәнабы Хақтың мейiрiмдiлiк сыйлығы және қошеметiнiң жемiстерi деп сүйсе‚ әрi сол сыйлығы мен қошеметiнiң дәрежесiн бағалап‚ қадiрiн бiлу арқылы нағыз тәбетi ашылып ләззат алса‚ мағыналы шүкiр және қай-ғысыз ләззат болып табылады.

шiншi нүкте. Жәнабы Хақтың есiмдерiне арналған сүйiспеншiлiктiң дәрежелерi бар. Жоғарыда атап өткенi-мiздей: кейде жаратындыларға деген сүйiспеншiлiгi арқылы есiмдердi сүйедi. Кейде есiмдердi Аллаhтың кемелдiгiнiң сипаттамалары деп сүйедi.

Адам табиғатының жан-жақтылығы тұрғысынан шексiз көп нәрселерге мұқтаж болғандықтан‚ кейде есiмдерге мұқтаж және құштар болады. Әрi сол мұқтаждығымен сүйедi. Мәселен‚ сенiң барша сүйген туған-туысқандарыңа‚ кедейлерге‚ әлсiздерге‚ мұқтаж жандарға жаның ашып‚ көмектескiң келiп тұрған шағыңда‚ бiр кiсi келiп оларға қалағаныңдай жақсылық жасаса‚ ол кiсiнiң “мейiрбан” және “жомарт” деген есiмдерi саған қатты ұнайды.