مكتوبات | اون طوقوزنجى مكتوب | 293
(128-315)
قمر گبى پارلاق بر معجزۀِ أحمديه (عصم) اولان إنشقاقِ قمرى، أوهامِ فاسده ايله إنخسافه اوغراتمق ايستهين فيلسوفلر و اونلرڭ محاكمهسز مقلّدلرى دييورلر كه: ”أگر إنشقاقِ قمر وقوع بولسه ايدى عموم عالمه معلوم اولوردى. بتون تاريخِ بشرڭ نقل ايتمسى لازم گليردى؟“
الجواب: إنشقاقِ قمر؛ دعواىِ نبوّته دليل اولمق ايچون او دعوايى ايشيدن و إنكار ايدن حاضر بر جماعته، گيجهده، وقتِ غفلتده آنى اولارق گوستريلديگندن؛ هم إختلافِ مطالع و سيس و بلوط گبى رؤيته مانع أسبابڭ وجودى ايله برابر، او زمانده مدنيت تعمّم ايتمديگندن و خصوصى قالديغندن و ترصّداتِ سماويه پك آز اولديغندن؛ بتون أطرافِ عالمده گورولمك، عموم تاريخلره گچمك، ألبته لازم دگلدر. شقِّ قمر يوزندن بو أوهام بلوطلرينى طاغيدهجق چوق نقطهلردن شيمديلك بش نقطهيى ديڭله.
سس يوق
Türkçe
English
العربية
Pyccĸий
français
Deutsch
Español
italiano
中文
日本語
Қазақ
Кыргыз
o'zbek
azərbaycan
Türkmence