640- «Hazret-i Yunus İbn-i Metta, Alâ Nebiyyina ve Aleyhissalâtü Vesselâm'ın münâcâtı, en azîm bir
münâcâttır ve en mühim bir vesile-i icabe-i duadır.»
Risalede yeri: Lem'alar sh: 5
Me'hazler: Müstedrek-ül Hâkim 1/505, 2/382-383; Cem'-ül Fevaid 2/234 ve 657; Müsned-ül Firdevs
2/213; Feyz-ül Kadir hadîs no: 4203; Müsned-i Ahmed 1/170; Tuhfet-ül Ahvezî Şerh-i Tirmizî hadîs no:
353; Kenz-ül Ummal 1/452, 2/118, 119, 120 ve 121; El-Ezkâr - Nevevî sh: 112; Amel-ül Yevmi Vel-Leyle
- Nesaî sh: 415-416; Şuab-ül İman - Beyhakî 2/498; Müsned-ül Bezzar hadîs no: 1163; El-Kâmil Fid
Duafa' - İbn-i Ady 6/2089
Zabıt şekli: Yunus Aleyhisselâm'ın münâcâtı, duaların kabulü için en te'sirli bir vasıta olduğuna başta
Kur'an işaret ediyor:
(Enbiya Sûresi, âyet: 189)
Bütün hadîs kitaplarında da bu mes'ele hakkında rivayetler vardır. Biz bir tek nümûne verip geçeceğiz:
Müstedrek-ül Hâkim'in hadîsi:
Onun devamında: "Zehebî dahi sıhhatini ikrar etmiş" diye yazılmış.
Meâli: Muhammed bin Sa'd babasından duymuş ki, demiş: Resulullah (A.S.M.) ferman etti: "Zinnûn
ile mülakkab olan Yunus Aleyhisselâm, balığın karnında iken yaptığı duası olan duayı müslüman bir
kimse herhangi bir şey için onunla dua etse, mutlaka kabul görecektir.»
641- «Sabıt kahramanı Hazret-i Eyyûb (Aleyhisselâm)ın şu münâcâtı hem mücerreb, hem
te'sirlidir.»
Risalede yeri: Lem'alar sh: 8
Me'hazler: Hadîslerde mezkûr mânayı ifade eden bir hadîs bulunamadı. Amma âyette onun işareti
vardır: (Enbiya Sûresi, âyet: 83-84)
642- «Hazret-i Eyyûb Aleyhisselâm'ın meşhur kıssasının hülâsası şudur ki: Pek çok yara, bere içinde
epey müddet kaldığı halde, o hastalığın azîm mükâfatını düşünerek kemâl-i sabırla tahammül edip kalmış. Sonra yaralarından tevellüd eden kurtlar, kalbine ve diline iliştiği zaman, zikir ve marifet-i İlahiye'nin mahalleri olan kalb ve lisanına iliştikleri için...»
Risalede yeri: Lem'alar sh. 8
Me'hazler: Ez-Zühd - İbn-ül Mübarek 2/48; Müstedrek-ül Hâkim 2/581-582 Zehebî sıhhatini ikrar
etmiş; El-Metalib-ül Âliye 3/272; Sahih-i İbn-i Hibban 5/244; Ez-Zühd - İbn-i Hanbel sh: 54; Mevarid-üz
Zam'an sh: 511; Tefsir Ed-Dürr-ül Mensur - Suyutî 4/328; Tefsir-i İbn-i Kesir 3/164; El-Havî Lil-Fetavî
Suyutî 2/185
Zabıt şekli: İbn-i Hanbel, Dürr-ül Mensur ve El-Havî Lil-Fetavî gibi me'hazler, Hazret-i Eyyub'un
vücuduna kurtların düştüğünü aynen yazmaktadırlar. Hastalığının müddeti hakkında ise; üç sene, yedi
sene, onbeş sene ve on sekiz sene devam ettiğini ayrı ayrı rivayetlerle kaydetmişlerdir.
643- «Evet, günah kalbe işleyip siyahlandıra siyahlandıra tâ nur-u imanı çıkarıncaya kadar
katılaştırıyor.»
Risalede yeri: Lem'alar sh: 9 ve bu mânadaki sair yerler...
Me'hazler: Ez-Zühd - İbn-ül Mübarek 1/504; Müstedrek-ül Hâkim 2/517 (Zehebî Sahih demiş); Şerh
üs Sünne - Begavî 5/89; Müsned-ül Firdevs 1/199; Feth-ül Barî - Şerh-i Buharî 8/692; Tirmizî hadîs no:
3334; Mevarid-üz Zam'an hadîs no: 1778; İthaf-üs Sâdet-il Müttakîn - Zehebî 7/229; Tefsir-i Taberî
30/62; Tefsir-i Kurtubî 19/259; Cem'-ül Cevami'- Suyutî hadîs no: 5695; Cem'-ül Fevaid 2/281; Eş-Şerîa
Acürrî sh: 111
Zabıt şekli: Müstedrek-ül Hâkim'in hadîsi:
Meâli: Hülâsa olarak Hazret-i Üstad'ın yazdığı tarzdadır.
644- «Hayat müsibetlerle, hastalıklarla tasaffî eder, kemâl bulur, kuvvet bulur, terakki eder, netice
verir.»
Risalede yeri: Lem'alar sh: 9 ve daha Nur'un Hastalar Risalesi gibi sair risalelerinde...
Me'hazler: El-Feth-ül Kebir 1/114, Müsned-ül Firdevs ve Ebu Abdurrahman Deylemî'den nakil;
Müsned-ül Firdevs 1/261 hadîs no: 1015; Cem'-ül Cevami' - Suyutî hadîs no: 1869; İthaf-üs Sâdet-il
Müttakîn hadîs no: 144419; Müstedrek-ül Hâkim 1/349; Es-Sünen-ül Kübra - Beyhakî 3/375; Şerh-ü
Hikem-il Atâiyye sh: 21
Zabıt şekli:
Meâli: "Bir kulu gördünüz ki, Cenab-ı Allah onu elemlere, fakirliğe ve hastalıklara mübtelâ ediyor..
biliniz ki, onu Allah tasfiye, yani safileştirmek istiyor."
Ve İmam-ı Hâkim'in tashih ettiği, İmam-ı Zehebî'nin de ikrar eylediği şu hadîs-i kudsî:
Bunun meâli: "Ben bir kulumu musibete giriftar ettiğimde, o kul hastalığı boyunca benden şikâyetçi
olmazsa, ben de onu birçok umumî kanunların düğümlerinden salıverir; ve onun eski etinden daha hayırlı
bir et ve kanından daha hayırlı bir kan ile vücudunu tebdil ederim. Artık o kul, anasından doğmuş gibi
olup; amellere yeni baştan başlamış olup; amellere yeni baştan başlamış olur."