أوت إنسانه ويريلن بتون جهازاتِ عجيبه، بو أهمّيتسز حياتِ دنيويه ايچون دگل؛ بلكه، پك أهمّيتلى بر حياتِ باقيه ايچون ويريلمشلر. چونكه إنسانى حيوانه نسبت ايتسهك گورويورز كه: إنسان، جهازات و آلات إعتباريله چوق زنگيندر. يوز درجه حيواندن داها زيادهدر. حياتِ دنيويه لذّتنده و حيوانى ياشايشنده يوز درجه آشاغى دوشر. چونكه هر گورديگى لذّتنده، بر ألم ايزى واردر. گچمش زمانڭ ألملرى و گلهجك زمانڭ قورقولرى و هر بر لذّتڭ دخى ألمِ زوالى، اونڭ ذوقلرينى بوزويور و لذّتنده بر ايز بيراقييور. فقط حيوان اويله دگل. ألمسز بر لذّت آلير، كدرسز بر ذوق ايدر. نه گچمش زمانڭ ألملرى اونى اينجيتير، نه ده گلهجك زمانڭ قورقولرى اونى اوركودور. راحتله ياشار، ياتار، خالقنه شكر ايدر.
ديمك أحسنِ تقويم صورتنده ياراديلان إنسان، حياتِ دنيويهيه حصرِ فكر ايتسه؛ يوز درجه سرمايهجه حيواندن يوكسك اولديغى حالده، يوز درجه سرچه قوشى گبى بر حيواندن آشاغى دوشر. باشقه بر يرده بر تمثيل ايله بو حقيقتى بيان ايتمشدم. مناسبت گلدى، ينه او تمثيلى تكرار ايدييورم. شويله كه
بر آدم، بر خدمتكارينه اون آلتون ويروب ”مخصوص بر قوماشدن بر قات ألبسه ياپدير“ أمر ايدر. ايكنجيسنه، بيڭ آلتون ويرر، بر پوصله ايچنده بعض شيلر يازيلى او خدمتكارڭ جيبنه قويار، بر پازاره گوندرر. أوّلكى خدمتكار اون آلتون ايله أعلا قوماشدن مكمّل بر ألبسه آلير. ايكنجى خدمتكار، ديوانهلك ايدوب، أوّلكى خدمتكاره باقوب، جيبنه قونيلان حساب پوصلهسنى اوقوميارق بر دكّانجىيه بيڭ آلتون ويرهرك بر قات ألبسه ايستدى. إنصافسز دكّانجى ده قوماشڭ أڭ چوروگندن بر قات ألبسه ويردى. او بدبخت خدمتكار، سيّدينڭ حضورينه گلدى و شدّتلى بر تأديب گوردى و دهشتلى بر عذاب چكدى. ايشته أدنا بر شعورى اولان آڭلار كه، ايكنجى خدمتكاره ويريلن بيڭ آلتون، بر قات ألبسه آلمق ايچون دگلدر. بلكه مهمّ بر تجارت ايچوندر.