620- Risalede yeri: Mektubat sh: 414; Tarihçe-i Hayat sh: 146
Me'hazler: El-Feth-ül Kebir Suyutî 1/36, 51; Cem'-ül Fevaid 2/227 ve 703; Mecma-uz Zevaid 10/268,
Heysemî demiş: "Bunun isnadı hasendir"; Tefsir-i İbn-i Kesir 2/555; Ed-Dürer-ül Müntesire - Suyutî sh:
6; Müsned-ül Firdevs 1/83; Emaliy-üş Şecere 1/250; Hilyet-ül Evliya 4/71; Tarih-i Bağdad - Hatib-i
Bağdadî 7/242; El-Feth-ür Rabbanî - Geylanî sh: 10 ve 204; Mu'cem-üt Taberanî El-Kebir 8/6497; Ed
Duafa'-ul Kebir - Akilî 4/129 ve 130; El-Kâmil Fid-Duafa' - İbn-i Ady; 4/1523; Tarih-i İbn-i Maîn 2/536;
Tefsir-i Ruh-ul Beyan - Burusevî 4/481
Zabıt şekli: Me'hazlerde bu hadîs-i şerif çeşitli lafızlarda gelmişse de mânaca birdirler. Hazret-i
Üstad'ın kaydettiği aynı lafızla geldiği gibi,gibi ifadelerle de gelmiştir.
Meâli: "Mü'minin ferasetinden korkunuz. Çünki o, Allah'ın nuruyla nazar etmektedir." Veyahut:
"Mü'minin duasından çekininiz. Çünki o, Allah'ın nuruyla görüyor ve Allah'ın tevfikiyle konuşuyor."
621- «Ülema-is su' hakkında bir tehdid-i azîm var.. Ey sâdık ahmak ıtlakına mâsadak ülema-is sû'...»
Risalede yeri: Mektubat sh: 396, 425 ve daha Nur'un bir çok yerlerinde ülema-is sû' hakkında vârid
ifadeleri...
Me'hazler: İhya-u Ulûm-id Din 3/388; Müsned-ül Firdevs 4/398; Züher-ül Firdevs - İbn-i Hacer 4/158;
Feyz-ül Kadir - Menavî hadîs no: 9654; İthaf-üs Sâde 10/345 ve daha geniş me'hazler için, Miftah-u
Künûz-is Sünne sh: 352
Zabıt şekli: Üç ayrı ayrı, fakat mânaca bir hadîsler vardır. Bunları kaydediyoruz:
Meâlleri:
1- "Ülema-is sû'dan ümmetimin başına geleckten veyl olsun. Çünki o gibi ülema, bu ilmi ticaret meta'ı
olarak ele alır. Onunla zamanlarının ümerasından bir kazanç, bir menfaat elde etmeye vasıta ederler.
Allah onların bu kötü ticaretlerinde kâr vermesin."
2- "İnsanların en şerlisi, ülema-is sû'dur."
3- "Ülema-is sû' kıyamet günü ateşe atıldığında onun barsakları dışarı fırlayacak.. ve ateş içinde
dönmeye başlayacak. Aynen eşeğin değirmen veya medar etrafında döndüğü gibi dönecek..."
622- «İmam-ı Azam sair imamlara muhalif olarak demiş ki: "İhtiyaç olsa, diyar-ı baîdede, Arabî hiç
bilmeyenlere ihtiyaç derecesine göre; Fatiha yerine, Farisî tercümesi cevazı var.»
Risalede yeri: Mektubat sh: 434
Me'hazler: Hayat-ı Ebu Hanife - Ebu Zehre sh: 241; El-Fetavi-l Hadîsiye - İbn-i Hacer-il Heysemî sh:
129; Keşf-ül Esrar 1/25; Şerh-ül Menar - İbn-i Abdülmelik sh: 9-10
Zabıt şekli: Bu mes'elede İmam-ı Azam'ın fetvası, sair mezheb imamlarının, hattâ kendi mezhebindeki
İmameyn'in reylerine muhalif olduğu ve fakat bilâhare İmam-ı Azam Hazretleri o fetvasından rücu'
ettiğini ve bu durumuyla bu fetva itibardan sâkıt olduğunu uzunca delil ve me'hazleriyle yazmak isterdik. Lâkin koskoca İmam-ı Azam Hazretlerinin müçtehidâne fetvasına karşı çıkmış şeklinde anlaşılacağından vazgeçtim. Me'hazlerin isim ve sahife numaralarını verdiğim yerlere havale ederek kısa kesiyorum.
623- «Bu rivayette lisan-ı cennetten sayılan Farisî lisanıyla tercümeye mahsustur.»
Risalede yeri: Mektubat sh: 434
Me'hazler: Müsned-ül Firdevs 3/300; El-Esrar-ül Merfua' - Aliyy-ül Karî sh: 277 ve 314; Tenzih-üş
Şeriat 1/136; Şuab-ül İman'dan ve Halimî'den nakil; El-Kâmil Fid-Duafa' - İbn-i Ady 2/559 ve 5/1670;
Tefsir-i Ruh-ul Beyan - Burusevî 6/307
Zabıt şekli: Üç ayrı ayrı rivayet ve hadîs vardır:
Meâlleri:
1- "Ehl-i cennetin lisanı, Arabî ve bir de deriy olan Farisî'dir."
2- "Cenab-ı Allah hiddet ve celâl içinde olduğu zaman vahyi Arapça inzâl buyurur. Eğer cemâl ve rıza
içinde ise, vahyi Farsça gönderir."
3- "Arş-ı Rahman'ı yüklenen melâikeler Farisî lisanıyla konuşurlar..."